Να μοιραστούμε το χρέος του Μανώλη Γλέζου

Glezos7του Πέτρου Κατσάκου 

«Μανώλη, δεν κουράστηκες;» τον ρωτούν, «92 χρονών είσαι, δεν κουράστηκες;» είναι το ερώτημα που τις τελευταίες ημέρες δέχεται από αντιπάλους, αλλά και κάποιους «φίλους». «Τι θέλεις σε αυτή την ηλικία και μπαίνεις στην περιπέτεια των εκλογών;» τον ρωτούν με μια δόση ειρωνείας και κακεντρέχειας. Σε όλους αυτούς απάντησε πριν από λίγες ημέρες ο Μανώλης Γλέζος κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Γαλάτσι. Σε μια προεκλογική εκδήλωση που ο ίδιος την βάφτισε «μυσταγωγία», το σύμβολο της Αριστεράς έδωσε απάντηση βγαλμένη από την ψυχή και σκιαγράφησε το ιστορικό βάρος που κουβαλά ώς σήμερα. «Αυτή την ώρα δεν σας μιλά ο Μανώλης ο Γλέζος» είπε στο ακροατήριο που είχε βουβαθεί μπροστά στα βουρκωμένα του μάτια. «Αυτή την ώρα σας μιλάνε όλοι οι νεκροί μου φίλοι, οι σύντροφοι και οι συναγωνιστές που τους έχασα στις μάχες, στις διαδηλώσεις και τα εκτελεστικά αποσπάσματα» είπε κοιτάζοντάς μας όλους στα μάτια. «Έρχονται και μου λένε, Μανώλη, τι γίνεται; Τα όνειρά μας πού βρίσκονται;» συνέχισε μπροστά σε ένα ακροατήριο που προσπαθούσε να κρύψει τη συγκίνηση.

Ήταν βράδυ Σαββάτου, 10 Μαΐου. Σημαδιακή ημερομηνία για τον Μανώλη Γλέζο. Ημέρα μνήμης και πένθους καθώς την ίδια μέρα συμπληρώνονταν 70 χρόνια από την εκτέλεση του μικρότερου αδερφού του, Νίκου. «Σε αυτούς που έρχονται στα όνειρά μου, μπροστάρης είναι ο αδερφός μου που μιλάει με πολύ σκληρή γλώσσα» συνέχισε με τρεμάμενη φωνή ο Μανώλης Γλέζος. «Εσύ, Μανώλη, ζεις, αλλά εγώ δεν πρόλαβα να ζήσω ούτε καν τα χρόνια της νιότης μου. Θέλω πίσω τα χρόνια μου» του λέει ο νεκρός αδερφός και ο Μανώλης Γλέζος του απαντά: «Νίκο, περίμενε, προσπαθούμε, αγωνιζόμαστε, είμαστε μπροστά, δεν αφήνουμε τίποτα πίσω, γκρεμίζουμε το παλιό και χτίζουμε κάτι νέο. Νίκο, κάποτε θα ζήσεις τα όνειρά σου, θα τα δεις να εκπληρώνονται. Δεν μπορώ να σου δώσω πίσω τα χρόνια σου, αλλά θα σου δώσω τη δικαίωση των αγώνων σου». Το ακροατήριο δεν τολμά ούτε καν να χειροκροτήσει. Κανείς δεν έχει τη δύναμη να διακόψει την εξομολόγηση του Μανώλη Γλέζου. Κανείς δεν αισθάνεται ότι παρακολουθεί την προεκλογική ομιλία ενός υποψήφιου ευρωβουλευτή. Το ακροατήριο με κατάνυξη παίρνει μέρος σε μια μυσταγωγία. «Νά γιατί βρίσκομαι εδώ. Νά γιατί συνεχίζω. Νά γιατί δεν κάθομαι» βροντοφωνάζει μπροστά από το άγαλμα του Νικηφόρου Μανδηλαρά ο Μανώλης Γλέζος. «Έχω κάνει συμβόλαιο με τους συντρόφους μου. Δεν με βρήκε το βόλι και κατάφερα και έζησα ώς τώρα. Αλλά δεν πρόκειται να πεθάνω στο κρεβάτι. Θα πεθάνω όρθιος. Κοντά σας. Στον κοινό αγώνα».

Με αυτά τα λόγια γράφτηκε ο επίλογος της μυσταγωγίας στην οποία κάποιοι τυχεροί είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν το βράδυ του Σαββάτου στο Γαλάτσι. Μυσταγωγίας που μας φόρτωσε όλους με ένα μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογεί. Ένα κομμάτι βάρους που πρέπει επιτέλους να φύγει από τους ώμους του Μανώλη Γλέζου. Όχι ότι κουράστηκε, όχι ότι το έβαλε κάτω. Αλλά δεν του αναλογεί πια αυτό το βάρος. Και είναι καθήκον όλων μας να βάλουμε πλάτη στο χρέος του. Να τιμήσουμε κι εμείς το συμβόλαιο με τους νεκρούς συντρόφους του. Όχι για να βάλουμε τον Μανώλη στο περιθώριο. Αλλά για να γίνει το όνειρο πραγματικότητα μια ώρα αρχύτερα. Κι αυτήν την Κυριακή και την επόμενη. Για να συναντήσουμε τα όνειρά μας.

* Ο Πέτρος Κατσάκος είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό Ενότητα για την Ανατροπή στο Γαλάτσι με τον Σπ. Παναγιώτου

Advertisements
This entry was posted in Δήμος Γαλατσίου, Κοινωνία, Πολιτική, Τοπική αυτοδιοίκηση and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s