Η Εκπαίδευση σήμερα

 

72756-school-kidsΤης Ράνιας Καλαντζή

Η πολιτική κατάσταση

Η Ελλάδα,  το πρώτο θύμα των καταστροφικών προγραμμάτων λιτότητας,  βρίσκεται ταυτόχρονα στην πρώτη γραμμή των χωρών  που μπορούν να αμφισβητήσουν και να ανατρέψουν αυτή την πολιτική στην Ευρώπη

Απέναντι στην πολιτική μηδενικής ανοχής και αυταρχισμού της κυβέρνησης , στην επίθεση στην εργασία και την δημοκρατία, έντονος είναι ο  θυμός, η αγανάκτηση και  η οργή. Συναισθήματα και σκέψεις που μένει να μετουσιωθούν σε συλλογικές πράξεις  αντίστασης και ανατροπής.

«Τρομερός είναι ο θυμός ενός λαού που μουρμουρίζει» λέει ο Αισχύλος.

Κι εδώ είναι η μεγάλη ευθύνη της αριστεράς: Να εκφράσει αυτή την αγανάκτηση και να ενεργοποιήσει την κοινωνία. Να παλέψει  με όλες της  τις δυνάμεις για την  συγκρότηση ενός μεγάλου πολιτικού ρεύματος ανατροπής αλλά και δημιουργίας, που θα αγωνίζεται  να ανατρέψει αυτήν την κυβέρνηση αλλά  θα ετοιμάζεται και για το αύριο

Η κατάσταση στον χώρο της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

Στην Παιδεία όπως και σε όλο τον δημόσιο βίο κυριαρχεί λόγω κρίσης ένα καθεστώς  «έκτακτης ανάγκης»

Τον  Ιούλιο ξεκίνησε το μέτρο της διαθεσιμότητας των εκπαιδευτικών. Συνολικά 2.122 εκπαιδευτικοί τέθηκαν σε καθεστώς διαθεσιμότητας, με την ταυτόχρονη κατάργηση του τομέα Υγείας-Πρόνοιας και των ειδικοτήτων Γραφικών Τεχνών, Αισθητικής και Κομμωτικής Τέχνης στα ΕΠΑ.Λ. και στις ΕΠΑ.Σ. Με συνοπτικές διαδικασίες, 46 ειδικότητες της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης καταργήθηκαν. Αυτές οι αλλαγές ήρθαν να αθροιστούν σε προηγούμενες, όπως οι συγχωνεύσεις σχολείων και η διαθεσιμότητα των σχολικών φυλάκων. Και οι απολύσεις έρχονται

Εν τω μεταξύ στις αρχές Σεπτεμβρίου ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για το «Νέο Λύκειο», που αλλάζει για μια ακόμη φορά το σύστημα των εισαγωγικών εξετάσεων στο πανεπιστήμιο. Στην πραγματικότητα, ο νόμος αυτός δεν αλλάζει ενώ αντίθετα επιδεινώνει τρία βασικά χαρακτηριστικά του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος:

α) τον συγκεντρωτικό χαρακτήρα, υπό τον ασφυκτικό έλεγχο του υπουργείου παιδείας,

β) την οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος με άξονα τις εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο και με κεντρική βαθμίδα αναφοράς το λύκειο (όχι το δημοτικό ή την υποχρεωτική εκπαίδευση)

γ) τον προσανατολισμένο στις εξετάσεις  χαρακτήρα της εκπαίδευσης, (αφού αυτές πολλαπλασιάζονται και μάλιστα αποκτούν πανελλαδικό χαρακτήρα και στις άλλες τάξεις και όχι μόνο στην Γ’ Λυκείου)

Συνεχίζεται συνεπώς  και εντείνεται η «Λυκειοποίηση της εκπαίδευσης», δηλ η οργάνωση του εκπαιδευτικού  συστήματος γύρω από τις εισαγωγικές εξετάσεις και με κέντρο αναφοράς  το Λύκειο, την τελευταία βαθμίδα της Β/θμιας

Ενώ από την άλλη πλευρά οι ευκαιρίες για κοινωνική κινητικότητα που έδινε η εισαγωγή στην Τριτοβάθμια δεν ισχύουν πια

 

Αξιολόγηση

Υποχρηματοδότηση, διαθεσιμότητες εκπαιδευτικών με  αποδόμηση της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, κατάργηση της ενισχυτικής διδασκαλίας και άλλων υποστηρικτικών δομών,  ελλείψεις και κενά  εκπαιδευτικών   ακόμη και έξι μήνες μετά την έναρξη του σχολικού έτους. Πλήθος  χαμένων  διδακτικών ωρών, προβληματική λειτουργία του ολοήμερου στα δημοτικά σχολεία που ταλαιπώρησε πολλές ελληνικές οικογένειες, ελλείψεις βοηθητικού προσωπικού

Και ενώ, με όλα αυτά τα προβλήματα  τα σχολεία λειτουργούν χάρη στην φιλοτιμία των εκπαιδευτικών, η κυβέρνηση  αποφασίζει να ασχοληθεί με το θέμα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών ενδιαφερόμενη για τη «βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου προς όφελος των μαθητών και της κοινωνίας» (όπως υποκριτικά αναφέρεται στις πρώτες σελίδες του σχετικού Π.Δ).

Στον εκπαιδευτικό χώρο,  υπάρχουν  και απόψεις θετικές υπέρ μορφών  αξιολόγησης  και αυτο-αξιολόγησης που θα έχουν μία υποστηρικτική και επανορθωτική λειτουργία στα πλαίσια της σχολικής κοινότητας.  Η  αξιολόγηση όμως που με αυταρχικό τρόπο,   προωθεί το υπουργείο έχοντας  σαφή τιμωρητικό χαρακτήρα έχει καταφέρει να ξεσηκώσει εναντίον της το σύνολο των εκπαιδευτικών

Βασικοί λόγοι :

  • Η  κατάταξη ενός εκπαιδευτικού σε χαμηλή αξιολογική κατηγορία,  εξυπηρετεί μόνο την μείωση του μισθολογικού κόστους , αφού αυτό σημαίνει μισθολογική και βαθμολογική καθήλωση. Σε καμία περίπτωση δεν αναβαθμίζει την ποιότητα του  εκπαιδευτικού έργου αφού  δεν προβλέπεται  κάποια επιμόρφωση ή οποιαδήποτε άλλη  δομή στήριξης αυτού  έργου
  • Ο εκπαιδευτικός που θα αξιολογηθεί θετικά δεν προάγεται αυτοδίκαια  στον επόμενο βαθμό αλλά με βάση μία  αυθαίρετη ποσόστωση. Κάτι ανάλογο στους μαθητές θα σήμαινε ότι από τα παιδιά   που δίνουν  εξετάσεις, δεν θα  προάγονται όλοι όσοι γράφουν καλά, αλλά μόνο ένα ποσοστό. (Στην περίπτωση των εκπαιδευτικών το ποσοστό όσων θα μπορέσουν να φθάσουν στο βαθμό Α’ ανεξαρτήτως επίδοσης είναι μόνο ένα 15%- Ν.4024/2011, άρθρο 7,12)
  • Δημιουργείται ένα κλίμα ανταγωνισμού και καχυποψίας  μεταξύ των συναδέλφων και καλλιεργείται μία κουλτούρα πειθάρχησης σε βάρος της συνεργασίας των εκπαιδευτικών αλλά και της ουσιαστικής παιδαγωγικής πράξης και σχέσης

Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι, όπου εφαρμόστηκε αξιολόγηση που συνδέεται  με τη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη, όχι μόνο δεν αναβάθμισε την ποιότητα και δεν έλυσε κανένα από τα προβλήματα της εκπαίδευσης  αλλά προσέθεσε και νέα, όπως: αύξηση του ανταγωνισμού των εκπαιδευτικών,  κρούσματα παραχάραξης μαθητικών μητρώων κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, υποβάθμιση, κλείσιμο και ιδιωτικοποίηση σχολικών μονάδων .

Η κυβέρνηση με την αξιολόγηση υπηρετεί ένα σχέδιο για να αναθέσει  στις πλάτες των εκπαιδευτικών, την  πλήρη ευθύνη για τα αποτυχημένα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία, για το λειτουργικό αναλφαβητισμό, τη σχολική αποτυχία, τη μαθητική διαρροή κλπ,  συγκαλύπτοντας τις δικές της ευθύνες για την εγκατάλειψη του δημόσιου σχολείου

 

Προς  μία εκπαίδευση για λίγους

Την ιδέα της δημοκρατικής εκπαίδευσης που καταπολεμά τις κοινωνικές ανισότητες κάθε μορφής έχει αντικαταστήσει σταθερά και συστηματικά η ιδέα της αριστείας.  Ιδέα στην οποία προσχωρούν εύκολα  θύματα οι γονείς ανυποψίαστων δωδεκάχρονων παιδιών, με συνεχή φροντιστήρια και όλο και πιο δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος .

Και για να αντιμετωπίσει το υπουργείο το  πρόβλημα της παραπαιδείας το οποίο είναι υπαρκτό και σοβαρό, προτείνει μία ομοιοπαθητική θεραπεία πολλαπλασιάζοντας τις εξετάσεις . Το σκεπτικό τους  είναι ότι τα παιδιά δεν θα πηγαίνουν φροντιστήριο γιατί  δεν θα έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώνουν τόσα χρήματα», όχι γιατί δεν θα τους χρειάζεται.  Η ανακολουθία τους όμως είναι ολοφάνερη: Ο κοινωνικός δαρβινισμός τους προωθεί τους πλουσιότερους και όχι τους «άριστους»

Ποιο είναι το κρίσιμο ζήτημα; Όλες αυτές οι «μεταρρυθμίσεις» χτίζονται πάνω στη συστηματική και μεθοδική απαξίωση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης και των λειτουργών της οδηγούμαστε σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που συνεχώς αποκλείει αντί να περικλείει, ένα σχολείο που διώχνει τα παιδιά του.

Η μαθητική διαρροή είναι οργανικό κομμάτι του εκπαιδευτικού σχεδιασμού

Φασισμός και σχολεία

Η κοινωνική απόγνωση που δημιούργησε η κρίση και η απαξίωση του δικομματικού διεφθαρμένου κοινοβουλευτικού συστήματος προκάλεσε τον  αποπροσανατολισμό  και την στροφή ενός μέρους της κοινωνίας  προς τη ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής

Αυτός ο εκφασισμός της κοινωνίας βρίσκει τη νεολαία ευάλωτη απέναντι του, καθώς το «μόνος εναντίον όλων» με το οποίο ένας νέος άνθρωπος μάθαινε να μεγαλώνει, αποτελεί το πιο εύφορο έδαφος για την εξάπλωσή του. Η οργή για το απαξιωμένο πολιτικό σύστημα  βρίσκει, σε κάποιες περιπτώσεις, διέξοδο στα ακροδεξιά κηρύγματα μίσους της νεοναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, η οποία, μεταξύ άλλων, μέσω της προβολής μιας σειράς βαθιά αντιδραστικών κι οπισθοδρομικών προτύπων, μπορεί να δίνει σε νέους μια ταυτότητα αγέλης και ορδής , όταν όλα γύρω καταρρέουν

Οι εκπαιδευτικοί έχουν να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο στην αποδόμηση της φασιστικής  και ναζιστικής προπαγάνδας στα σχολεία  και να κάνουν ελκυστικές στους μαθητές τις αξίες της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης

 

Το σχολείο που χρειάζεται σήμερα

Σήμερα είναι πιο αναγκαίο από ποτέ, το  σχολείο να στηρίζει όλα τα παιδιά και πρώτα απ’ όλα εκείνα  που πλήττονται περισσότερο από την κρίση.  Να φροντίζει να αναπτύξει στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τις γνωστικές, κοινωνικές και συναισθηματικές τους δυνατότητες. Να περιφρουρεί τις αξίες της ισότητας και της δημοκρατίας. Να καλλιεργεί την ψυχική ανθεκτικότητα, την αγωνιστική διάθεση και το πάθος για να διεκδικήσουν μία καλύτερη ζωή

Και εδώ είναι το στοίχημα, τόσο για τους εκπαιδευτικούς όσο και για την όλη την κοινωνία. Πρέπει να υπερασπίσουμε και να στηρίξουμε την    δημόσια εκπαίδευση, να δουλέψουμε για να αναπτύξει χειραφετητικά και οραματικά χαρακτηριστικά, αν θέλουμε  να διατηρηθεί ενεργή η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο

Advertisements
This entry was posted in Κοινωνία, Οι Υποψήφιοι 2014, Uncategorized and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s