Για έναν πολιτισμό Αντίστασης και Αλληλεγγύης

DSC_3506

(Εκφωνήθηκε από τον Στέργιο Θεοδωρίδη εκ μέρους της “Κίνησης Αντίστασης και Αλληλεγγύης Γαλατσίου χωρίς μεσάζοντες” στα πλαίσια της ημερίδας που διοργάνωσε το ΠΑΝ(επιστημιακό) ΔΙΚΤΥΟ στις 30 Μαρτίου 2013 στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών )

Ζούμε μια εποχή βαρβαρότητας.
Ζούμε στην εποχή του νεοφιλελευθερισμού, μια εξαιρετικά επιθετική στιγμή του καπιταλισμού,
την εποχή των μνημονίων, του πολύπλευρου ελέγχου – επιτροπείας –υποδούλωσης-διάλυσης ολόκληρων χωρών και λαών.
Το όρια ανάμεσα στις παραπάνω διακριτές έννοιες γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα αν συνυπολογίσουμε τις δραματικές εξελίξεις που συντελούνται αυτές τις ώρες στην Κύπρο, εξελίξεις που επηρεάζουν την Ελλάδα, ολόκληρη την Ευρώπη.
Ζούμε εποχές διάλυσης του κοινωνικού ιστού,
με την κοινωνία στα κάγκελα για λίγες φακές κι ένα σακί πατάτες, στις ουρές των συσσιτίων,
την καταστροφή των ελπίδων των νέων ανθρώπων που συνοδεύεται από τον υπόκωφο ήχο των αυτοκτονιών.
Ζούμε όμως, και αυτό είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό, στιγμές πρωτόγνωρων αγώνων, αντιστάσεων και έκφρασης της αλληλεγγύης.

Επιτρέψτε μας 4 παρατηρήσεις- εκτιμήσεις βγαλμένες μέσα από τις εμπειρίες της δουλειάς μας στο Γαλάτσι που ξεκίνησε το περασμένο φθινόπωρο.

DSC_43441. Η μορφή που παίρνει ο αγώνας σήμερα είναι εκείνου για την επιβίωση.
Για εμάς, ο αγώνας για την επιβίωση είναι απαραίτητη προϋπόθεση και ταυτόσημος με τον αγώνα για διέξοδο από το τροϊκανή καταστροφή.
Που ανοίγει το δρόμο, με μαζικούς όρους, για προσδιορισμούς,
για ένα άλλο σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, στοιχεία του οποίου θα πρέπει να υπάρχουν και στη διάρκεια της προσπάθειας διεξόδου από το τρομερό σήμερα.
Οι αγώνες για επιβίωση είναι βαθιά πολιτικοί αγώνες.
Δεν περιορίζονται μόνο στον αγώνα για το ψωμί. Έχουν να κάνουν με την πολιτισμική, την πολιτική, την εθνική, τη μορφωτική επιβίωση.
Οι αγώνες για την επιβίωση είναι σκληροί.
Είναι αγώνες που διαπερνιούνται από έντονα ταυτοτικά και αξιακά στοιχεία όπως ελευθερία, δημοκρατία, αλληλεγγύη, συλλογικότητα, συμμετοχή, συνευθύνη, ανιδιοτέλεια κ.λπ.
Αυτές οι βασικές αξίες θα υπάρξουν -μπορεί να υπάρξουν- και θα επαναβεβαιωθούν μόνο αν είναι συνδεδεμένες με τη φύση του αγώνα , και όχι ως δεδομένες αυταξίες.
Θα δοκιμαστούν άνθρωποι και σχέσεις, σε ακραίο ίσως βαθμό.
Θα υπάρξει, μέσα από τον αγώνα, κόσμος ο οποίος θα κατακτήσει αξίες και προτάγματα ζωής, αλλά και κόσμος ο οποίος θα χάσει ότι μέχρι σήμερα θεωρούσαμε δεδομένο, θα εξαχρειωθεί.
Τα ποσοστά των μεν και των δε δεν είναι δεδομένα – εξαρτώνται και από τη δράση ή έστω και την προσπάθεια συγκρότησης δομών οργάνωσης του λαού, δομών αντίστασης και αλληλεγγύης.
Η αντιστροφή της πορείας προς τη βαρβαρότητα και την υποχώρηση των συνειδήσεων περνά μέσα και από αυτή την προσπάθεια.
Με αυτή την έννοια η συζήτηση, που φουντώνει σε ορισμένους κύκλους, και διανοουμένων, σχετικά με δυσδιάκριτα όρια ανάμεσα στην αλληλεγγύη και την φιλανθρωπία είναι υπερφίαλη και απελπιστικά ρηχή.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA2. Για πρώτη φορά στην μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου κινήματα πολιτών και απλοί καθημερινοί άνθρωποι βρέθηκαν αντιμέτωποι με πανεθνικά προβλήματα.
Και μάλιστα ξαφνικά, ανέτοιμοι, και χωρίς βοήθεια από τις οργανωμένες μορφές του κινήματος συνδικάτα, Τοπική Αυτοδιοίκηση, κόμματα κλπ.
Είναι φανερές, σε όλους μας, οι καθυστερήσεις και οι ελλείψεις αυτών των μορφών συλλογικής δράσης.
Είναι όμως παράλληλα εντυπωσιακό ότι παρά τις καθυστερήσεις, σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά ξεπήδησαν τέτοιες δομές, με τις δικιές τους ιδιομορφίες και τα δικά τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.
Όπου αναμετρήθηκαν με τα «μεγάλα προβλήματα», και παρά και τις δικές τους ελλείψεις, συνάντησαν ευρύτατη αποδοχή.
Διευρύνθηκαν τα όρια διαθεσιμότητας των ανθρώπων μέσα σε αυτές τις δομές και διευρύνθηκε παράλληλα το εύρος των ευαισθησιών και των πολιτικών τους αναζητήσεων.
( οι 200 τόνοι τροφίμων που διατέθηκαν στις 4 διανομές, η διάθεση τριών τόνων τροφίμων δωρεάν σε οικογένειες που έχουν ανάγκη, η συγκινητική παρουσία των εθελοντών στις διανομές, στις συνελεύσεις, στην παρέλαση, η αυτενέργειά τους, η επέκτασή τους και η δημιουργία άλλων δομών, κοινωνικό φαρμακείο, ομάδα για υπερχρεωμένα νοικοκυριά … αποτελούν παραδείγματα των παραπάνω ορίων).
Η δράση καθώς συναντήθηκε με αξίες και οργανώθηκε με πραγματική δημοκρατία και σεβασμό στις διαφορετικές περπατησιές, κάλυψε, σχετικά σύντομα, κενά που χρόνιζαν σε στείρες και ξεκομμένες από τον κόσμο, ιδεολογικές αντιπαραθέσεις και προσεγγίσεις.

3. Η ίδια η συγκρότηση των δομών αντίστασης και αλληλεγγύης επενεργεί όχι μόνο σε όσους απευθύνεται αλλά ακόμα και σε εκείνους με τους οποίους συνεργάζεται. Δυο σύντομα παραδείγματα:
Μιλάμε για διανομή τροφίμων χωρίς μεσάζοντες. Η εξάπλωση που γνώρισαν τα δίκτυα αλληλεγγύης, οι μεγάλες ποσότητες τροφίμων που διακινούνται από αυτά αλλά και η δικτύωση- οι επαφές που αναπτύχθηκαν μεταξύ τους γέννησαν, πολλές, αλλά ας αναφέρουμε εδώ δυο μόνο τάσεις.
α) Αρκετοί παραγωγοί άρχισαν να σκέφτονται με άλλο μάτι την ίδια τους την παραγωγή. Οργανώθηκαν ή ετοιμάζουν να οργανωθούν σε ομάδες για να καλύψουν τις ανάγκες «ζήτησης» αυτής της μορφής διάθεσης των προϊόντων τους και όχι σύμφωνα με τις παρακινήσεις των εμπόρων και της αγοράς. Πωλούν και εισπράττουν την αξία του μόχθου τους χωρίς της μεσολάβηση των μεσαζόντων. Διαπιστώνουν ότι είναι αυτό δυνατό. Και είναι ένα ισχυρό κίνητρο για την οργάνωσή τους.
β) Παράγουν ποιοτικά προϊόντα καθώς, εκτός των άλλων, ελέγχονται όχι από ένα απρόσωπο δημόσιο ή ιδιωτικό μηχανισμό ελέγχου αλλά από τα ίδια τα κινήματα αλληλεγγύης. Κάθε παρατυπία, κάθε απόπειρα κερδοσκοπίας ή εκβιασμού στοιχίζει την ενημέρωση όλων των κινήσεων πανελλαδικά και το κίνδυνο αποκλεισμού τους από τα δίκτυα διανομής. Το κίνημα βρίσκει τρόπους να αυτοπροστατεύεται.


DSC_34974.
Υποστηρίξαμε στην αρχή της παρέμβασης μας την ανάγκη αναζήτησης ενός άλλου δρόμου που θα αναζητά τις δυνατότητες για ένα άλλο σύστημα κοινωνικής οργάνωσης. Και μάλιστα στοιχεία του θα πρέπει να υπάρχουν και στη διάρκεια του αγώνα για διέξοδο.
Υπηρετούν τα κινήματα αλληλεγγύης μια τέτοια προοπτική;
Με δυο λόγια. Γνωρίζουμε ότι «οι χωρίς μεσάζοντες» δεν θα λύσουν το πρόβλημα της πείνας στα αστικά κέντρα. Δεν αποτελούν ολοκληρωμένη πρόταση για την οργάνωση της αγροτικής παραγωγής.
Το κίνημα «χωρίς μεσάζοντες» όμως αποδεικνύει στην πράξη ότι η διακίνηση προϊόντος μπορεί να γίνει χωρίς να επιβαρύνεται από τον αέρα μιας παρασιτικής μεσολάβησης, του χονδρέμπορα- μεσάζοντα σήμερα, του μονοπωλιακού καρτέλ αύριο. Το αποτέλεσμα προφανές. Ο παραγωγός μπορεί να απολαμβάνει μια αξιοπρεπή τιμή για την παραγωγή του χωρίς να επιβαρύνεται η τιμή καταναλωτή.

Αυτός, πέρα από το αξιακό φορτίο που δημιουργεί ο αγώνας-συμμετοχή, αυτοοργάνωση, αντίσταση κλπ, είναι ο στόχος του κινήματος μας στη πράξη.

Είναι μια προβολή στο μέλλον,
μια προβολή των δυνατοτήτων μιας άλλης οργάνωσης της κοινωνίας σε μια πορεία μετάβασης σ’ ένα ξέφωτο, σε μιαν άλλη καλύτερη ποιότητα.

Κι όλα αυτά είναι μια πράξη αξιοπρέπειας,

Ένας δρόμος βαθιάς κοινωνικής και πολιτικής διαπαιδαγώγησης.

Και αυτόν τον δρόμο είμαστε αποφασισμένοι να περπατήσουμε. Ολόκληρο…

DSC_3153

 

Advertisements
This entry was posted in Αλληλεγγύη, Κινήματα, Κοινωνία, Πολιτισμός, Πολιτική and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s